โรคแพ้ภูมิคุ้มกันตัวเอง เป็นอย่างไร?

โรคแพ้ภูมิคุ้มกันตัวเอง SLE ลูปัส หรือโรคพุ่มพวง เป็นโรคที่เกิดจากภาวะที่ร่างกายสร้างสารภูมิคุ้มกันต้านทานผิดปกติ โดยเข้าไปต่อต้านเนื้อเยื่อ หรืออวัยวะต่างๆ ในร่างกาย เป็นผลทำให้เกิดการอักเสบเรื้อรังในบริเวณนั้น

อาการของโรคแพ้ภูมิคุ้มกันตัวเอง

สัญญาณอันตรายที่เป็นอาการเริ่มต้นของโรคแพ้ภูมิคุ้มกันตัวเอง มีหลากหลายอาการขึ้นอยู่กับบริเวณที่เกิดความผิดปกติจนมีอาการอักเสบในระยะแรก ไปจนถึงระยะเรื้อรังที่อาจเริ่มเกี่ยวพันกับอวัยวะส่วนอื่นๆ

1.อาการผิดปกติทั่วไป

• เช่น ปวดศีรษะ
• อ่อนเพลีย
• เบื่ออาหาร
• ผอมลง

2.อาการทางผิวหนัง

• มีผื่นแดง
• ขึ้นบริเวณใบหน้า ช่วงตรงกลาง และโหนกแก้มทั้งสองข้าง
• รูปร่างคล้ายผีเสื้อ
• อาจมีอาการผมร่วงด้วย

3.อาการปวดข้อ

• ปวดกล้ามเนื้อ
• อาจไม่มีอาการบวมแดง
• ปวดได้ทุกส่วนที่มีข้อ เช่น ข้อเข่า ข้อเท้า ข้อมือ ข้อนิ้ว

4.อาการทางปอด

• เจ็บหน้าอก
• ไอ
• ปอดเยื่อหุ้มปอดอักเสบ
• มีน้ำในปอด
• เหนื่อยง่าย
• เยื่อหุ้มหัวใจอักเสบ
• หัวใจเต้นผิดปกติ

5.อาการทางระบบทางเดินอาหาร

• คลื่นไส้
• อาเจียน
• ปวดท้อง
• เบื่ออาหาร

6.อาการทางไต

• ความดันโลหิตสูง
• ขาบวม จากการบวมน้ำ

7.อาการทางระบบโลหิต

• โลหิตจาง
• ภาวะซีด
• ความดันโลหิตต่ำ
• เม็ดเลือดขาวต่ำ
• เกล็ดเลือดต่ำ
• หลอดเลือดอักเสบ
• อาจจะพบเป็นจุดแดงๆ เล็กๆ ทั่วตัวคล้ายไข้เลือดออก

8.อาการทางระบบประสาท

• มีอาการชักโดยไม่ทราบสาเหตุ
• แขนขาอ่อนแรง
• ไม่มีสมาธิ
• เครียด
• นอนไม่หลับ
• ซึมเศร้า
• วิตกกังวล
• มีปัญหาในการจำ
• สับสน
• เห็นภาพหลอน
• โดยอาจเป็นผลข้างเคียงมาจากอาการเยื่อหุ้มสมองอักเสบอีกทีได้

การรักษาโรคแพ้ภูมิคุ้มกันตัวเอง

แพทย์จะพยายามควบคุมโรคให้สงบด้วยการให้ทานยา ทำการรักษาตามอาการที่พบ และติดตามอาการไปเรื่อยๆ จนกว่าอาการจะสงบ หากเข้ารับการรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ จะยิ่งทำให้แพทย์ทำการรักษา และควบคุมอาการได้ดีขึ้น จนไม่มีอะไรต้องน่ากลัว หรือถึงขั้นเสี่ยงเสียชีวิต.